كساني كه وارد مدرسه عالي شهيد مطهري مي شوند را مي توان تاحدودي با دسته اي از خصوصيات مشترك شناسايي نمود. محصلين مدرسه عالي اگر چه به طور كلاسيك و به همان ترتيبي كه در حوزه هاي علميه مقرر است علوم حوزوي را مطالعه نمي كنند اما به هر حال و خصوصا از نگاه مديران مدرسه، طلبه علوم ديني به حساب مي آيند. رفتارهاي دانشجويان مدرسه هم تا حدود بسيار زيادي با ظاهر حوزويان همخواني دارد و حتي در مواردي مي توان گفت كه محيط فرهنگي اين مدرسه مطلوب تر از بسياري از مدارس علميه ديگر است. دانشجويان مدرسه غالبا درحجرات قديمي مدرسه و در يك محيط بسيار بزرگ و سنتي و به دور از هياهوي شهر زندگي مي كنند و ميزان ارتباط آنها با يكديگر به تناسب محدوديت محيط و جمعيت دانشجويان، بسيار زياد است.
قبل از اينكه درباره خصوصيات دانشجويان دقيق تر شويم بايد بگوييم كه يكي از دعواهاي معمول و سابقه دار در مدرسه عالي تعارضي است كه بين دو عنوان دانشجو و طلبه وجود دارد. اين نزاع هميشگي گاهي اوج مي گيرد و گاهي كمتر به آن توجه مي شود اما هيچگاه اين مسئله به طور كامل حل نشده است. آنچه باعث شده تا تمايل محصلين اين حوزه ـ دانشگاه به سمت خطاب شدن به نام دانشجو، بيشتر شود يك فرمول ساده دارد. در رشته هاي گروه انساني داوطلبان مايلند تا در رشته حقوق پذيرفته شوند، همانطور كه در گروه تجربي رشته هاي پزشكي ودر گروه رياضي رشته مهندسي برق و الكترونيك مشتري بيشتري دارد. اين مسئله انتخاب مدرسه عالي را ( خصوصا براي فارغ التحصيلان دبيرستانهاي غير انتفاعي معارف كه در آينده درباره آنها خواهيم گفت) تبديل به گزينه ناگزير نموده است، به اين ترتيب بعضي از داوطلبان، مدرسه عالي را به ماندن پشت كنكور ترجيح مي دهند ودليل موجه آن بازهم كلمه حقوقي است كه درنام رشته فقه وحقوق وجود دارد( اين امكان براي فارغ التحصيلان مدرسه وجود دارد كه در آزمونهاي سردفتري، وكالت و قضاوت شركت كنند و براي آزمون كارشناسي ارشد و دكتراي حقوق، شانس بيشتري داشته باشند) . همواره عده قليلي كه به شكل افراطي دانشجو بودن را به طلبه شدن ترجيح مي دهند يكدستي جمعيت مدرسه را به هم ريخته است.
دانشجويان مدرسه دو دسته اند، دسته اي از دبيرستانهاي غير انتفاعي معارف و عده كمتري از رشته هاي رياضي فيزيك، تجربي و انساني وارد مدرسه مي شوند. شمار دسته دوم در دوسه سال اخير كمتر از گذشته است و اين خود باعث بروز تغييرات محسوسي در محيط و رفتار جمعي دانشجويان مدرسه شده است. بر خلاف تصور اوليه، دانشجوياني كه از رشته هايي غير از معارف به مدرسه وارد مي شوند نه تنها نسبت به ديگران موفقيت هاي تحصيلي كمتري ندارند بلكه به دروس و مناسك حوزوي توجه نسبي بيشتري هم نشان مي دهند. علت اين امر شايد تازگي محتواي دروس و وجود علاقه جدي ايشان نسبت به تغيير رشته و ورود به دنياي مدارس علميه باشد.
مانند هر محيط ناهمگون ديگري و به تبع از بين نرفتن حس قوميت گرايي در ميان مردم ما، در مدرسه عالي هم كشمكش شهرستاني وتهراني و تعصبات مشهدي ، اصفهاني و . . . وجود دارد و اين باعث ايجاد گروههاي كوچك با منافع يكسان و تقابل هاي بعضا بچه گانه و مسخره اي مي شود. يكي از موضوعاتي كه در گذشته باعث تشديد تقابل شهرستاني و تهراني شد، موضع گيري مسؤولان دبيرستان معارف شهيد مطهري تهران بود كه باعث تحريك قشرشهرستاني شده بود.
. . .فعلا به همين مقدار كفايت مي كنم تا بعدا درباره موضوعات مطرح شده بيشتر بگوييم
پیشینه تاریخی مدرسه ما
بنای مدرسه عالی شهید مطهری در سال 1296 . ق بوسیله میرزا حسین خان سپهسالار قزوینی بر اساس نهاد وقف بنیان نهاده شد. پس از وی بنا بر وقفنامه، تولیت به شخص اول مملکت یعنی ناصر الدین شاه سپرده شد. او یحیی خان مشیرالدوله (برادر میرزا حسن خان سپهسالار را مامور اتمام بنا نمود اما وی نیز قبل از اتمام بنا فوت نمود و امور مدرسه به غلامعلی خان امینی همایون وا گذار گردید و بعد از سالها تلاش بزرگترین مجموعه تاریخی مسجد و مدرسه پس از بنای مدرسه چهارباغ به وجود آمد و به «مدرسه ناصریه» موسوم گردید.
اولین درسهای مدرسه در سال 1313 ق توسط میرزا الوالفضل مجتهد کلانتر تهرانی راه اندازی شد اما چندی نگذشت که در جریان به توپ بستن مجلس در 1323 . ق صدماتی به مدرسه وارد گردید، بدین جهت درسهای مدرسه بصورت تعطیل درآمد و این وضعیت تا سال 1327 ق ادامه یافت تا اینکه حاج صدرالدوله امور مدرسه را به روال عادی اش بازگرداند. در سال 1304 . ش آیت الله شهید سید حسن مدرس برنامه ای جامع را در سطحی گسترده به اجرا درآورد اما پنج سال بعد در 1309 علی اصغر حکمت عهده دار امورد مدرسه گردید و «دانشگده معقول و منقول» را در آن راه اندازی نمود. سپس موسسه وعظ و خطابه در مدرسه شروع به کار کرد اما دیری نپایید که با جریانات سال 1320 امورد مدرسه نیز مختل شد. در سال 1322 تولیت جدید مدرسه، محسن صدر (صدرالاشراف)، مدرسه را با نام «دانشگاه روحانی» مجددا راه اندازی نمود. با روی کار آمدن سیدالعراقین در 1329 مدرسه رونق بیشتری گرفت و به «مدرسه عالی سپهسالار» تغییر نام یافت. در این دوره بسیاری از مباحث علمی و مذهبی رادیو با اتصال به دستگاه رادیویی تهران از طریق مدرسه تولید و پخش می شد. برخی از سخنرانیهای مرحوم راشد، صدربلاقی و محمدتقی فلسفی در رادیو از این مجموعه اند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی آیت الله محمد امامی کاشانی با حکم امام خمینی به تولیت مدرسه منصوب گردید و با نام «مدرسه عالی شهید مطهری» دوره جدیدی از حیات این مجموعه با انگیزه تلفیق نظام و مفاد تعلیمی حوزه و دانشگاه آغاز شد. در سالهای 58 و 59 مدرسه با پایگاهی برای فعالیت گروههای انقلابی مبدل شده و در آن سالها تحت عنوان «دفتر تبلیغات اسلامی» فعالیتهای گوناگون علمی و پژوهشی را در دستورد کار خود قرار داده بود. بخش اندیشه شناسی این دفتر کتابها و جزواتی زیادی را به چاپ رساند که در عرصه چالشهای ایدئولوژیک آن سالها از تاثیر گذاری بالایی برخوردار بود.
در سال 1361 مدرسه عالی شهید مطهری با پذیرش دانشجو دوره جدید فعالیتهای خود را در درشته ی «فقه و حقوق اسلامی» و «فلسفه و حکمت اسلامی» در مقطع کارشناسی شروع نمود و آن را به مقطع کارشناسی ارشد ارتقاء داد. همچنین دبیرستانهای وابسته و شعبت متعددی را در شهرهای مختلف ایجاد نمود و تحصیلات تکمیلی خود را با تاسیس دوره های دکتری ارتقاء بخشید. مدرسه عالی شهید مطهری هم اکنون از طریق وزارت علوم و تحقیقات در هر سه مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری به دانشجویان خود مدرک علمی اعطا می کند.
شوارای آموزشی و پژوهشی عالیترین مرجع سیاستگذاری مدرسه است که از تولیت مدرسه، معاونین و چند تن از اعضای برجسته هیأت علمی مدرسه عالی تشکیل شده است. اسامی اعضای این شورا به این شرح است: آیت الله محمد امامی کاشانی، آیت الله سید محمدحسن مرعشی شوشتری، آیت الله واعظ زاده خراسانی، دکتر علی شیخ الاسلامی، دکتر افتخار جهرمی، دکتر سید مصطفی محقق داماد، دکتر حسین مهرپور، دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی، دکتر غلامرضا اعوانی، استاد حسین اوسطی، دکتر علی مهدیزاده، دکتر سیدمحمدصادق موسوی، دکتر سیدابوالقاسم نقیبی و دکتر سیدمهدی خاموشی.
کتابخانه مرکزی:
کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد مدرسه عالی شهید مطهری که تاسیسی آن به سال 1296 قمری باز می گردد در ساختمان مرکزی مدرسه عالی شهید مطهری قرار دارد. این کتابخانه که بنیابن آن با کتابهای شخصی میرزا حسن خان سپهسالار و خرید چندین مجموعه نفیس از کتب خطی و چاپ سنگی بنا نهاه شده با گسترشی که به مرور زمان یافته هم اکنون یکی از نفیس ترین کتابخانه های ایران به شمار می رود. قدیم ترین نسخنه موجوددر ازن کتابخانه نسخه قرآنی است کبه خط کوفی و ثلث که در قرن سوم هجری نگارش شده است. همچنین نسخه ای از خمسه حکیم نظامی در این کتابخنه موجود است که می توان آن را نفیس ترین نسخه این کتابخانه دانست. این کتاب هب سال 956 قمری کتابت شده و علاوه بر خط بسیار زیبا دارای 30 قطعه نقاشی ظریف و زیباست که ارزش آن را دو چندان کرده است.
این را هم قبلا با اطلاعات ذهنی ام نوشته بودم:
معرفي نامه مختصر:
سابقه تاريخي مدرسه عالي شهيد مطهري به دوره ناصري برمي گردد. اين بناي بزرگ و زيبا را ميرزا حسين خان سپهسالار قزويني بنا كرده است. ميرزا حسين خان همان كسي است كه ناصرالدين شاه را به مسافرت اروپا برد ، دلال قرارداد رويتر شد و بسياري از پايه هاي تجدد در ايران را بنا گذاشت. نام مدرسه تا مدتي مدرسه ناصري بوده است و پس از آن تا قبل از انقلاب اسلامي به نام مدرسه سپهسالار شناخته مي شده و بعد از شهادت استاد مطهري به نام مدرسه عالي شهيد مطهري نامگذاري شده است.
وقفنامه اي كه ميرزا حسين خان براي اين مدرسه نوشته است نشاندهنده اوج روشنفكري و زوايه ديد وسيع او است. اين وقفنامه تا كنون اساس مديريت مدرسه بوده و تا همين زمان هم مسؤولين مدرسه سعي مي كنند تا از مفاد آن حداقل تجاوز را داشته باشند. توليت مدرسه با شخص اول مملكت است و به همين دليل اين مدرسه برخلاف عموم حوزه هاي علميه تشيع از حكومت به طور كامل مستقل نيست و از ابتدا جايي براي تحصيل و تدريس كساني بوده است كه به نحوي نسبت به حكومت، نظري مثبت داشته اند يا اينكه نسبت به آن بي تفاوت بوده اند. در حال حاضر توليت مدرسه با مقام رهبري است و ايشان پس از فوت امام خميني شخص آيت الله امام كاشاني را در مسند نايب التوليه مدرسه عالي ابقاء نموده اند.
كساني كه قصد ورود و تحصيل در مدرسه را دارند پس از موفقيت در آزمون كنكور ، آزمون داخلي و مصاحبه پذيرفته مي شوند و قبول شدگان مي توانند دوره چهارساله كارشناس الهيات را درشاخه فقه و حقوق بگذرانند. در دوره كارشناسي ارشد و دكترا آقايان مي توانند در رشته فلسفه اسلامي هم ادامه تحصيل بدهند. مدرسه عالي در شهر هاي يزد و مشهد وتهران واحد خواهران و در شهر زاهدان يك واحد برادران هم دارد كه تنها در دوره كارشناسي دانشجو مي پذيرند. چون واحدهاي درسي ارائه شده با رشته هاي حقوق و الهيات مناسبت دارد فارغ التحصيلان اين حوزه ـ دانشگاه، هم مي توانند در رشته هاي دانشگاهي ادامه تحصيل بدهند و هم اينكه با انتقال به حوزه هاي علميه به تكميل دروس ديني خود بپردازند.
چرا مدرسه ما؟
اول از همه شناساندن نام فراموش شده مدرسه عالی شهید مطهری، دوم انعکاس دغدغه های اجتماعی طیفی از جامعه که کمتر مورد توجه قرار گرفته و بعد تلاش برای پیوند مجازی بین بچه های مدرسه. بنابراین «مدرسه ما» در غایت خودش یک وبلاگ نیست، موجودی میانه وبلاگ و سایت است که می خواهد نقش یک نشریه مجازی را برای دانش آموختگان مدرسه عالی شهید مطهری داشته باشد، خاطرات مدرسه آنقدر ماندگار است که باعث پیوند همیشگی بین "ما" و "مدرسه" شود، پس در حالی که ارتباط میان فارغ التحصیلان ضعف های جدی دارد چنین فضای مشترکی شاید بتواند برای کسانی که از دوستان سابق یا فضای مدرسه دور شده اند امیدوار کننده باشد.
چرا دانشطلب؟
دانشطلب یک اسم حقیقی نیست. اصطلاح دانشطلب از دو کلمه دانشجو و طلبه ساخته شده و پیشنهاد کسانی است که خواهان پایان گرفتن دعوای دانشجو یا طلبه بودن دانش آموختگان مدرسه ما هستند!
وبلاگهای بچه های مدرسه ما:
کـاروان (محمدعلی آهنگری)/نوشتار (توکلی،رمضانعلی و صادقیان)/اسلام بدون وهابیت (شیعه)/مکتوبات (محمد مهدی توکلی)/نان خشک (حسینی.م)/آسمانه(مهدی قاسمی)/فردای نو (محمد طاهری)/لـبـیـک (علی جعفری)/مجاهدت (سید میرکمیل باقر زاده)/رهیافت (حبیب امیری)/وب نوشت دنج (سروش صالحی)/لـنـج (موسوی)/باصر(شجاعی فرد)/جعبه جادو (حاج حمید)/همسایه (حسین و ...)/افرنگ (ح.خراسانی)/آه (؟)/4دیواری (واعظ)/کافه بلاگ (عرفان)/وب نوشت دنج (شعر) ـ (میثم)/لنج شکسته (سید صالح کمیلی)/نشستی با خوبان (موسوی و ...)/شهیدستان (مطهر)/بقچه (عرفان)/آسایش (؟)/اسیر فراق (امیرهادیان)/حسینیه(ذاکر)/داروندارم (بهروز)/صلوات/فرزندی روح الله /عاشقانه؟؟؟؟؟؟؟ (داداش)/پرستوی مهاجر (محمدحسن)/انتظار مسافر (دستنوشته های شهید ایوب پور خوش سعادت)/چشم شیشه ای (آذرخش)/ دوره 19/ من و خودم
دانشطلبان / مجمع طلاب / مدرسه عالی زاهدان / کانون هم اندیشی برادران مشهد / سایت فارغ التحصیلان ورودی ۷۹
و
پورتال مدرسه عالی شهید مطهری (ره)